Καλωσήρθατε!

Στις μέρες μας, όλοι μας καλούμαστε να προσαρμοστούμε σε δύσκολες συνθήκες ζωής. Σε αυτήν μας την προσπάθεια, όλοι αντιμετωπίζουμε κοινά προβλήματα: στις σχέσεις με τους άλλους, με τον εαυτό μας, με το σώμα μας, με τα συναισθήματά μας, με τις σκέψεις μας, με τη ζωή μας. Κάποιοι συμβιβάζονται με τις ψυχολογικές δυσκολίες στη ζωή τους ελπίζοντας ότι μια μέρα τα πράγματα θ' αλλάξουν από μόνα τους ή πιστεύουν ότι τα πράγματα δεν μπορούν να αλλάξουν κι έτσι μένουν με τις δυσκολίες να τους ταλαιπωρούν.

Στη χώρα μας, δεν έχει δοθεί ακόμα η πρέπουσα σημασία στην ψυχική υγεία και πολλές φορές υποτιμούμε την καθοριστική συμβολή της στην γενικότερη σωματική μας υγεία. Ψυχική υγεία δεν είναι μόνο η απουσία κάποιας ψυχιατρικής νόσου, αλλά η καλή διάθεση, η ευεξία, η ενεργητικότητα και η όρεξη για ζωή, συστατικά απαραίτητα για την ευημερία και την ποιότητα ζωής κάθε ατόμου.

Η δική μου θέση, ως ειδικός, είναι πως οι δυσκολίες μπορούν ν' αντιμετωπιστούν, μπορούμε ν' αλλάξουμε, να βρούμε τη χαρά μέσα μας, αρμονία στις σχέσεις μας, να νοιώθουμε ικανοποίηση απ' τη ζωή. Η αλλαγή όμως θέλει τόλμη, θέληση, λίγη προσπάθεια, όπως και γνώση και υποστήριξη... Η ψυχοθεραπεία είναι μια σύγχρονη, επιστημονική και συναισθηματική θεραπεία που μπορεί να μας βοηθήσει ν' αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τα θέματα της ζωής και να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους. Ο ψυχοθεραπευτής ή η ψυχοθεραπεύτρια είναι ο ειδικός μας συν-ταξιδιώτης στην προσωπική πορεία αυτογνωσίας, θεραπείας και αλλαγής.

Για πολλά χρόνια, η επίσκεψη σε κάποιον ψυχολόγο αποτελούσε ταμπού και αφορμή για στιγματισμό. Αλήθεια, υπάρχει άνθρωπος χωρίς εμπόδια στη ζωή του, χωρίς δύσκολες στιγμές και προσωπικούς προβληματισμούς; Προσωπικά θαυμάζω τους ανθρώπους που τολμούν να βγάλουν τον εαυτό τους από τα αδιέξοδα της ζωής τους, να αναζητήσουν τις λύσεις μέσα τους, να γνωρίσουν τον εαυτό τους και να αλλάξουν τη ζωή τους!



Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012



Ξεσπάσματα θυμού σε παιδιά προσχολικής ηλικίας

Τα μικρά παιδιά δεν επικοινωνούν όπως οι ενήλικες. Δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν το πώς αισθάνονται. Ακόμα και όταν κατακτήσουν το λόγο, κάποιες φορές μπορεί να δυσκολεύονται να εκφράσουν πώς νιώθουν, τι σκέφτονται και τι θέλουν. Συχνά, αποδιοργανώνονται, μπερδεύονται και εκνευρίζονται, με αποτέλεσμα να ξεσπούν με τρόπους που πολλές φορές κουράζουν ή/και φέρνουν σε δύσκολη θέση τους γονείς.
Τα παιδιά, συνήθως,  ξεσπούν με διάφορους τρόπους: κλαίνε, ουρλιάζουν, κλοτσάνε, πέφτουν στο πάτωμα, μουτρώνουν, κρατάνε την αναπνοή τους, χτυπάνε επίμονα το κεφάλι στο πάτωμα ή στον τοίχο, πετάνε πράγματα, τρέχουν να κρυφτούν, κλπ.  Οι λόγοι που ξεσπούν μπορεί να είναι: ότι βαριούνται ή νυστάζουν, είναι άρρωστα, βαριούνται να πάνε για ύπνο, αρνούνται να συμμορφωθούν στις εντολές των γονέων, τους ενοχλεί ο αδερφός/η αδερφή τους και δυσκολεύονται να διαχειριστούν την κατάσταση, κοκ. Επομένως, τα ξεσπάσματα οργής αποτελούν μία προσπάθεια των παιδιών να επικοινωνήσουν. Απλά δε γνωρίζουν το σωστό τρόπο.